بررسی تکنولوژی ADSL
به دنبال پيشرفت دانش و فناوري اطلاعات و ارتباطات وگسترش شبكه‌هاي اطلاع رساني و اينترنت با پهناي باند وسيع و در نتيجه آن بروز و ظهور نيازهاي ارتباطي و خدمات مخابراتي در جوامع مختلف نياز به ارسال اخبار، گزارش، پيام‌، منابع اطلاعاتي و غيره هر چه بيشتر افزايش يافت. بنابراين با ظهور اينترنت و اتصال رايانه‌ها به يكديگر به ‌صورت يك شبكه جهاني بحث انتقال داده‌ها بين نقاط مختلف جهان در كمترين زمان ممكن مطرح گرديده است. از آنجا كه عموم كار‌بران، خانگي و تجاري بوده و از طرفي توانايي پرداخت هزينه‌هاي سنگين توسط اين گروه ازكاربران وجود ندارد شركت‌هاي بزرگ طراح و سازنده تجهيزات رايانه‌اي و ارتباطي جهت جذب اين گروه از كاربران  همواره به دنبال راه حل هاي اساسي در جهت طراحي، ساخت و تأمين تجهيزات و ابزار‌هاي مناسب و ارزان قيمت بدون استفاده از زیر ساخت‌هاي ارتباطي قبلي (سيم‌ مسي) بوده و هستند. لذا اين‌گونه شركت‌ها  غالباً به دنبال روش‌هايي بوده‌اند تا بتوان با استفاده از تجهيزات و امكانات موجود و قديمي خدمات جديد ارتباطي را فراهم ساخت.
بنابراين با توجه به انجام و گسترش كابل كشي تلفن (وجود سيم مسي) از اوايل قرن بيستم تا به ‌حال كه تقريباً تمامي منازل، ادارات، سازمان‌ها و مراكز اجتماعي داراي آن‌ هستند تحقيقات زيادي به منظور استفاده از زوج سيم كابل مسي جهت رسيدن به سرعت‌هاي بالاتر انتقال اطلاعات صورت گرفت كه نتيجه آن تحت عنوان فناوري DSL و ADSL  مطرح شد.
در اغلب منازل و ادارات برخي از كشورهاي دنيا ، كاربران از يك DSL نامتقارن (ADSL) استفاده مي نمايند. تکنولوژي ADSL در واقع نوعي از DSL ها مي باشد که ارتباط آن نامتقارن است، يعني سرعت ارسال داده در ثانيه کمتر از دريافت آن مي باشد. تکنولوژي ADSL  فركانس هاي قابل دسترس دريك خط را تقسيم تا كاربران اينترنت قادر به دريافت و ارسال اطلاعات باشند.
تکنولوژي ADSL با ساير تكنولوژي هاي مربوط به دستيابي به اينترنت نظير مودم هاي كابلي و اينترنت ماهواره اي رقابت
مي نمايد. بر طبق آمار اخذ شده در سال 1999، بيش از 330000 منزل در امريكا از ADSL استفاده كرده اند. تعداد كاربران استفاده از مودم هاي كابلي تا سال 1999 به مرز 1350000 كاربر رسيده است. بر اين اساس تا اواخر سال 2003، تعداد مشتركين مودم هاي كابلي به مرز 8.980.000 و مشتركين DSL به 9.300.000
 رسيده اند.
تکنولوژي ADSL پهناي باند 1.1 مگاهرتزي خطوط مسي را به کانال هاي 4 کيلوهرتزي تقسيم مي کند و آخرين کانال را جهت ارسال صدا و فاکس معمولي تخصيص مي دهد و 256 کانال ديگر را براي انتقال دو طرفه اطلاعات استفاده مي کند. به اين ترتيب که 64 کانال را براي خط ارسال اطلاعات و 128 کانال ديگر را جهت دريافت اطلاعات استفاده مي کند. در بهترين حالت اگر 192 کانال 4 کيلو هرتزي موجود را استفاده کند، در تئوري سرعت بايد به حدود 9 مگابيت در ثانيه برسد. اين خطوط از تمامي پهناي موجود در خطوط مسي دوطرفه استفاده مي‌کنند تا بالاترين سرعت ممکن در ثانيه را بر خلاف خطوط معمول ارائه دهند. تکنولوژي ADSL همچنين به صورت يک ارتباط دايمي  است به طوري که استفاده کننده قادر مي باشد  به صورت 24ساعته و 7 روز هفته از  ارتباط با شبکه (اينترنت) بهره مند شود.
ADSL از يك تكنولوژي با نام " تكنولوژي حساس به مسافت " استفاده مي نمايد. در اين تکنولوژي متناسب با افزايش طول خط ارتباطي، كيفيت سيگنال افت و سرعت خط ارتباطي كاهش پيدا
مي نمايد. ADSL داراي محدوديت 18000 فوت (5460 متر) است. كاربراني كه در مجاورت و نزديكي شركت ارائه دهنده سرويس DSL قرار دارند، داراي كيفيت و سرعت مناسبي بوده و متناسب با افزايش مسافت، كاربران اينترنت از نظر كيفيت و سرعت دچار افت خواهند شد. تكنولوژي ADSL قادر به ارائه بالاترين سرعت در حالت ” از اينترنت به كاربر  “  تا 8 مگابيت در ثانيه است . (در چنين حالتي حداكثر مسافت 6000 فوت و يا 1820 متر خواهد بود.) 
البته سرعت انتقال اطلاعات در محدوده ذکر شده علاوه بر عامل فاصله ارتباطي به نوع سيم استفاده شده نيز، بستگي دارد.